Minst verstrekkende kerkorde

Het leek zo mooi, wellicht te mooi om waar te zijn, de classis Apeldoorn verdraagt dat de samenwerkingsgemeente in Arnhem de ambten voor vrouwen open te stellen. Het classisbesluit is weloverwogen en gemotiveerd. Het geeft blijk van realisme, maar vooral ook dat daarin terecht tot uitdrukking wordt gebracht dat, in het belang van lokale eenheid, aan deze samenwerkingsgemeente wordt toegestaan er voor te kiezen de ambten voor vrouwen open te stellen.

Meedenken met Paulus en Bert

Het is - wat mij betreft - opvallend stil in de media over het boek van dr. Bert Loonstra “ Meedenken met Paulus “. Je zou verwachten wanneer iemand als theoloog komt met een dergelijk prikkelend en vernieuwend inzicht over Paulus zijn opvattingen over letter en Geest, de verhouding tussen God, Christus en gelovigen en de wet en noem maar op, daarover onder theologen een publieke discussie zou ontstaan. Het kan uiteraard aan mij liggen, maar afgezien van een enkele recensie, lijkt het boek weinig stof te doen opwaaien.

Recht op rechtsbijstand

Ik kom toch nog een keer terug Op mijn blog over het voornemen van minister Dekker om de gefinancierde rechtsbijstand grotendeels af te schaffen. De vorige keer heb ik betoogd dat advocaten die Pro deo werken naarstig op zoek moeten naar andere verdienmodellen. Dat lijkt mij nog steeds verstandig en noodzakelijk want hoe minder afhankelijk van de overheid des ter beter dat is lijkt mij.

Zelfbewuste advocaten

Misschien is het wel helemaal aan uw aandacht ontsnapt, maar er is grote verontrusting onder advocaten. Nee, niet zozeer bij de volledig commerciele georiënteerde advocaten - zeg maar de Zuidas kantoren - maar onder hen die naast of zonder een commerciële praktijk zogenaamde Pro deo zaken doen. Deze advocaten verlenen rechtsbijstand aan rechtzoekenden die een kleine beurs hebben althans onvoldoende financiële middelen om een advocaat te betalen.

Adieu

Het wordt adieu, want hier op aarde is het niet gelukt om samen ons leven te delen en met elkaar te praten. Zeker, je bent mijn vader, maar het woord ‘papa’ is de afgelopen 35 jaren niet meer over mijn lippen gekomen. Wat is er veel gebeurd of eigenlijk wat is er weinig tussen ons gebeurd. Ik zocht jou niet op en jij mij niet. Misschien heb je er wel over gedacht of naar verlangd en misschien heb je het geprobeerd. Ik heb het alleen nooit gemerkt.

Pagina's